Ora Cogan

De raadselachtige muziek van Ora Cogan laat zich maar moeilijk in een hokje stoppen. Haar muziek kan omschreven worden als behekste folk-gaze uit vervlogen tijden of filmische country-noir met een ijskoud vleugje gothic. Deze mystieke liedjes, geboren in de donkere naaldbossen van Vancouver Island, grijpen je bij de keel. Cogan’s muziek is als alchemie, een dampend brouwsel waar experiment, psychedelica en eeuwenoude traditie samenkomen. Haar songs dragen een vintage charme, doordrenkt met reverb, en roepen mistige herinneringen op aan artiesten als Karen Dalton én Cocteau Twins, maar onderscheiden zich toch. Cogan zoekt continu de grenzen op; zeven albums lang heeft ze zich niet laten vangen, speelend met invloeden uit shoegaze, postpunk, country en lang vergeten folktradities. Haar nieuwste album, verschenen op het iconische Sacred Bones-label, is een intieme, glinsterende verzameling liedjes doordrenkt met de gloed van rook en zeewater, waarmee ze De Helling komt bezweren.